varna
sagnorð með þágufalli og eignarfalli
koma í veg fyrir (e-ð)
- bílbelti geta varnað líkamsmeiðslum
- ég ætlaði að tala en hún varnaði mér máls
varna því að vatn leki inn
henni er ekki alls varnað
hún er ekki alveg vonlaus
Beyging
varnaði varnað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvarnavarnaðiégvarnivarnaði
þúvarnarvarnaðirþúvarnirvarnaðir
húnvarnarvarnaðihúnvarnivarnaði
viðvörnumvörnuðumviðvörnumvörnuðum
þiðvarniðvörnuðuðþiðvarniðvörnuðuð
þauvarnavörnuðuþauvarnivörnuðu
| nafnháttur | varna |
|---|---|
| sagnbót | varnað |
| boðháttur eintölu | varnaðu |
| boðháttur fleirtölu | varnið |
| stýfður boðháttur | varna |
| lýsingarháttur nútíðar | varnandi |
kk.kvk.hk.
nf.varnaðurvörnuðvarnað
þf.varnaðanvarnaðavarnað
þgf.vörnuðumvarnaðrivörnuðu
ef.varnaðsvarnaðrarvarnaðs
nf.varnaðirvarnaðarvörnuð
þf.varnaðavarnaðarvörnuð
þgf.vörnuðum
ef.varnaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvarnastvarnaðistégvarnistvarnaðist
þúvarnastvarnaðistþúvarnistvarnaðist
húnvarnastvarnaðisthúnvarnistvarnaðist
viðvörnumstvörnuðumstviðvörnumstvörnuðumst
þiðvarnistvörnuðustþiðvarnistvörnuðust
þauvarnastvörnuðustþauvarnistvörnuðust
| nafnháttur | varnast |
|---|---|
| sagnbót | varnast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvarnastuvarnaðistuþúvarnistuvarnaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvarnarðuvarnaðirðuþúvarnirðuvarnaðirðu
þiðvarniðivörnuðuðiþiðvarniðivörnuðuði