vefa
sagnorð með þolfalli , beyging: þátíð eintölu óf, þátíð fleirtölu ófum, sagnbót ofið
búa til klæði, dúk, teppi e.þ.h. í ramma eða vefstól með því að bregða þræði til (ívafi) til skiptis yfir og undir uppistöðu
- hún vefur fallegar mottur úr ull
- hann sat og óf á vefstólinn
sjá ofinn
Tengd orð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvefófégvefivæfi
þúvefurófstþúvefirvæfir
húnvefurófhúnvefivæfi
viðvefumófumviðvefumvæfum
þiðvefiðófuðþiðvefiðvæfuð
þauvefaófuþauvefivæfu
| nafnháttur | vefa |
|---|---|
| sagnbót | ofið |
| boðháttur eintölu | vefaðu |
| boðháttur fleirtölu | vefið |
| stýfður boðháttur | vef |
| lýsingarháttur nútíðar | vefandi |
kk.kvk.hk.
nf.ofinnofinofið
þf.ofinnofnaofið
þgf.ofnumofinniofnu
ef.ofinsofinnarofins
nf.ofnirofnarofin
þf.ofnaofnarofin
þgf.ofnum
ef.ofinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvefstófstégvefistvæfist
þúvefstófstþúvefistvæfist
húnvefstófsthúnvefistvæfist
viðvefumstófumstviðvefumstvæfumst
þiðvefistófustþiðvefistvæfust
þauvefastófustþauvefistvæfust
| nafnháttur | vefast |
|---|---|
| sagnbót | ofist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvefstuófstuþúvefistuvæfistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvefurðuófstuþúvefirðuvæfirðu
þiðvefiðiófuðiþiðvefiðivæfuði