veg sama
sagnorð veg-sama með þolfalli
hrósa (e-m/e-u), lofsyngja (e-n/e-ð), hefja (e-n/e-ð) til skýjanna
- listamenn til forna vegsömuðu mannslíkamann
- Drottinn, ég vegsama þig
Beyging
veg
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvegsama vegsamaði égvegsami vegsamaði
þúvegsamar vegsamaðir þúvegsamir vegsamaðir
húnvegsamar vegsamaði húnvegsami vegsamaði
viðvegsömum vegsömuðum viðvegsömum vegsömuðum
þiðvegsamið vegsömuðuð þiðvegsamið vegsömuðuð
þauvegsama vegsömuðu þauvegsami vegsömuðu
| nafnháttur | veg |
|---|---|
| sagnbót | veg |
| boðháttur eintölu | veg |
| boðháttur fleirtölu | veg |
| stýfður boðháttur | veg |
| lýsingarháttur nútíðar | veg |
kk.kvk.hk.
nf.vegsamaður vegsömuð vegsamað
þf.vegsamaðan vegsamaða vegsamað
þgf.vegsömuðum vegsamaðri vegsömuðu
ef.vegsamaðs vegsamaðrar vegsamaðs
nf.vegsamaðir vegsamaðar vegsömuð
þf.vegsamaða vegsamaðar vegsömuð
þgf.vegsömuðum
ef.vegsamaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvegsamast vegsamaðist égvegsamist vegsamaðist
þúvegsamast vegsamaðist þúvegsamist vegsamaðist
húnvegsamast vegsamaðist húnvegsamist vegsamaðist
viðvegsömumst vegsömuðumst viðvegsömumst vegsömuðumst
þiðvegsamist vegsömuðust þiðvegsamist vegsömuðust
þauvegsamast vegsömuðust þauvegsamist vegsömuðust
| nafnháttur | veg |
|---|---|
| sagnbót | veg |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvegsamastu vegsamaðistu þúvegsamistu vegsamaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvegsamarðu vegsamaðirðu þúvegsamirðu vegsamaðirðu
þiðvegsamiði vegsömuðuði þiðvegsamiði vegsömuðuði