veislu gestur
nafnorð, karlkyn
veislu-gestur
sá eða sú sem er gestur í veislu
- veislugestirnir skáluðu fyrir afmælisbarninu
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑gests nefnifall fleirtölu ‑gestir beygist eins og gestur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.veislugestur veislugesturinn nf.veislugestir veislugestirnir
þf.veislugest veislugestinn þf.veislugesti veislugestina
þgf.veislugesti veislugestinum þgf.veislugestum veislugestunum
ef.veislugests veislugestsins ef.veislugesta veislugestanna