verkfalls
nafnorð, karlkyn
verkfalls-brjótur
sá eða sú sem starfar þótt hann eigi að vera í verkfalli
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu verkfalls
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.verkfallsbrjótur verkfallsbrjóturinn nf.verkfallsbrjótar verkfallsbrjótarnir
þf.verkfallsbrjót verkfallsbrjótinn þf.verkfallsbrjóta verkfallsbrjótana
þgf.verkfallsbrjóti verkfallsbrjótnum / verkfallsbrjótinum þgf.verkfallsbrjótum verkfallsbrjótunum
ef.verkfallsbrjóts verkfallsbrjótsins ef.verkfallsbrjóta verkfallsbrjótanna