verkj
lýsingarorð verkj-aður
með verki, sem þjáist af verkjum
Beyging
verkjuð verkjað miðstig verkj
kk.kvk.hk.
nf.verkjaður verkjuðverkjað
þf.verkjaðan verkjaða verkjað
þgf.verkjuðum verkjaðri verkjuðu
ef.verkjaðs verkjaðrar verkjaðs
nf.verkjaðir verkjaðar verkjuð
þf.verkjaða verkjaðar verkjuð
þgf.verkjuðum
ef.verkjaðra
nf.verkjaði verkjaða verkjaða
aukaföllverkjaða verkjuðu verkjaða
öll föllverkjuðu
öll föllverkjaðri verkjaðri verkjaðra
öll föllverkjaðri
kk.kvk.hk.
nf.verkjaðastur verkjuðust verkjaðast
þf.verkjaðastan verkjaðasta verkjaðast
þgf.verkjuðustum verkjaðastri verkjuðustu
ef.verkjaðasts verkjaðastrar verkjaðasts
nf.verkjaðastir verkjaðastar verkjuðust
þf.verkjaðasta verkjaðastar verkjuðust
þgf.verkjuðustum
ef.verkjaðastra
nf.verkjaðasti verkjaðasta verkjaðasta
aukaföllverkjaðasta verkjuðustu verkjaðasta
öll föllverkjuðustu