verma
sagnorð með þolfalli
fá hita í (sig/e-n), hita (e-ð)
- þau sátu úti og létu sólina verma sig
- hann vermdi hendur sínar við eldinn
verma neðsta sætið
verða neðstur (í keppni)
Tengd orð
Beyging
vermdi vermt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvermivermdiégvermivermdi
þúvermirvermdirþúvermirvermdir
húnvermirvermdihúnvermivermdi
viðvermumvermdumviðvermumvermdum
þiðvermiðvermduðþiðvermiðvermduð
þauvermavermduþauvermivermdu
| nafnháttur | verma |
|---|---|
| sagnbót | vermt |
| boðháttur eintölu | vermdu |
| boðháttur fleirtölu | vermið |
| stýfður boðháttur | verm |
| lýsingarháttur nútíðar | vermandi |
kk.kvk.hk.
nf.vermdurvermdvermt
þf.vermdanvermdavermt
þgf.vermdumvermdrivermdu
ef.vermdsvermdrarvermds
nf.vermdirvermdarvermd
þf.vermdavermdarvermd
þgf.vermdum
ef.vermdra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvermistvermdistégvermistvermdist
þúvermistvermdistþúvermistvermdist
húnvermistvermdisthúnvermistvermdist
viðvermumstvermdumstviðvermumstvermdumst
þiðvermistvermdustþiðvermistvermdust
þauvermastvermdustþauvermistvermdust
| nafnháttur | vermast |
|---|---|
| sagnbót | vermst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvermistuvermdistuþúvermistuvermdistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvermirðuvermdirðuþúvermirðuvermdirðu
þiðvermiðivermduðiþiðvermiðivermduði