vermi
nafnorð, karlkyn
vermi-reitur
reitur til að rækta plöntur, með hita eða loki
Samheiti
- vermibeð
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu vermi
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.vermireitur vermireiturinn nf.vermireitir vermireitirnir
þf.vermireit vermireitinn þf.vermireiti vermireitina
þgf.vermireit vermireitnum þgf.vermireitum vermireitunum
ef.vermireits vermireitsins ef.vermireita vermireitanna