veru
nafnorð, karlkyn
veru-staður
staður sem einhver dvelst á
- baðstofan var aðalverustaður fólks í torfbæjum
Samheiti
- dvalarstaður,
- dvalarstöðvar
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑staðar nefnifall fleirtölu ‑staðir beygist eins og staður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.verustaður verustaðurinn nf.verustaðir verustaðirnir
þf.verustað verustaðinn þf.verustaði verustaðina
þgf.verustað verustaðnum þgf.verustöðum verustöðunum
ef.verustaðar verustaðarins ef.verustaða verustaðanna