vett vangur
nafnorð, karlkyn
vett-vangur
staður þar sem eitthvað fer fram eða gerist
- háskólinn er vettvangur nýsköpunar
flýja af vettvangi
vettvangur glæpsins
slökkviliðið kom á vettvang
koma fram á innlendum/erlendum vettvangi
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑vangs þágufall eintölu ‑vang eða ‑vangi nefnifall fleirtölu ‑vangar beygist eins og vangur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.vettvangur vettvangurinn nf.vettvangar vettvangarnir
þf.vettvang vettvanginn þf.vettvanga vettvangana
þgf.vettvang / vettvangi vettvangnum / vettvanginum þgf.vettvöngum vettvöngunum
ef.vettvangs vettvangsins ef.vettvanga vettvanganna