við
sagnorð við-hafa með þolfalli
hafa (e-ð), nota (e-ð)
- prestar viðhafa ákveðna helgisiði við útfarir
- fréttastöðin viðhefur stranga ritskoðun
- ég vil ekki að þú viðhafir svona orðbragð
Tengd orð
Beyging
við
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égviðhef viðhafði égviðhafi viðhefði
þúviðhefur viðhafðir þúviðhafir viðhefðir
húnviðhefur viðhafði húnviðhafi viðhefði
viðviðhöfum viðhöfðum viðviðhöfum viðhefðum
þiðviðhafið viðhöfðuð þiðviðhafið viðhefðuð
þauviðhafa viðhöfðu þauviðhafi viðhefðu
| nafnháttur | við |
|---|---|
| sagnbót | við |
| boðháttur eintölu | við |
| boðháttur fleirtölu | við |
| stýfður boðháttur | við |
| lýsingarháttur nútíðar | við |
kk.kvk.hk.
nf.viðhafður viðhöfð viðhaft
þf.viðhafðan viðhafða viðhaft
þgf.viðhöfðum viðhafðri viðhöfðu
ef.viðhafðs viðhafðrar viðhafðs
nf.viðhafðir viðhafðar viðhöfð
þf.viðhafða viðhafðar viðhöfð
þgf.viðhöfðum
ef.viðhafðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúviðhefurðu viðhafðirðu þúviðhafirðu viðhefðirðu
þiðviðhafiði viðhöfðuði þiðviðhafiði viðhefðuði