viðgerðar
nafnorð, karlkyn
viðgerðar-maður
sá eða sú sem gerir við bilaða hluti
- viðgerðarmaður kom og leit á þvottavélina
- hann hringdi í viðgerðarmann vegna prentarans
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.viðgerðarmaður viðgerðarmaðurinn nf.viðgerðarmenn viðgerðarmennirnir
þf.viðgerðarmann viðgerðarmanninn þf.viðgerðarmenn viðgerðarmennina
þgf.viðgerðarmanni viðgerðarmanninum þgf.viðgerðarmönnum viðgerðarmönnunum
ef.viðgerðarmanns viðgerðarmannsins ef.viðgerðarmanna viðgerðarmannanna