viðræðu
lýsingarorð viðræðu-hæfur
sem hægt er að eiga samtal við
- hún var ekki viðræðuhæf vegna reiði
Tengd orð
Beyging
‑hæf ‑hæft miðstig ‑hæfari efsta stig ‑hæfastur beygist eins og hæfur
kk.kvk.hk.
nf.viðræðuhæfur viðræðuhæf viðræðuhæft
þf.viðræðuhæfan viðræðuhæfa viðræðuhæft
þgf.viðræðuhæfum viðræðuhæfri viðræðuhæfu
ef.viðræðuhæfs viðræðuhæfrar viðræðuhæfs
nf.viðræðuhæfir viðræðuhæfar viðræðuhæf
þf.viðræðuhæfa viðræðuhæfar viðræðuhæf
þgf.viðræðuhæfum
ef.viðræðuhæfra
nf.viðræðuhæfi viðræðuhæfa viðræðuhæfa
aukaföllviðræðuhæfa viðræðuhæfu viðræðuhæfa
öll föllviðræðuhæfu
öll föllviðræðuhæfari viðræðuhæfari viðræðuhæfara
öll föllviðræðuhæfari
kk.kvk.hk.
nf.viðræðuhæfastur viðræðuhæfust viðræðuhæfast
þf.viðræðuhæfastan viðræðuhæfasta viðræðuhæfast
þgf.viðræðuhæfustum viðræðuhæfastri viðræðuhæfustu
ef.viðræðuhæfasts viðræðuhæfastrar viðræðuhæfasts
nf.viðræðuhæfastir viðræðuhæfastar viðræðuhæfust
þf.viðræðuhæfasta viðræðuhæfastar viðræðuhæfust
þgf.viðræðuhæfustum
ef.viðræðuhæfastra
nf.viðræðuhæfasti viðræðuhæfasta viðræðuhæfasta
aukaföllviðræðuhæfasta viðræðuhæfustu viðræðuhæfasta
öll föllviðræðuhæfustu