viðra
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þolfalli veita (e-u/ sér) ferskt loft
- hann viðraði rúmteppið á svölunum
- þau fóru í gönguferð til að viðra sig
- 2.
frumlag það það viðrar vel
veðrið er gott
það viðrar illa
veðrið er vont
- 3.
með þolfalli minnast lauslega á (e-ð), skýra (e-ð) lauslega
- hann viðraði hugmynd sína á fundinum
- 4.
með þolfalli viðra sig upp við hana
vera fleðulegur við hana
Tengd orð
Beyging
viðraði viðrað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égviðraviðraðiégviðriviðraði
þúviðrarviðraðirþúviðrirviðraðir
húnviðrarviðraðihúnviðriviðraði
viðviðrumviðruðumviðviðrumviðruðum
þiðviðriðviðruðuðþiðviðriðviðruðuð
þauviðraviðruðuþauviðriviðruðu
þaðviðrarviðraðiþaðviðriviðraði
| nafnháttur | viðra |
|---|---|
| sagnbót | viðrað |
| boðháttur eintölu | viðraðu |
| boðháttur fleirtölu | viðrið |
| stýfður boðháttur | viðra |
| lýsingarháttur nútíðar | viðrandi |
kk.kvk.hk.
nf.viðraðurviðruðviðrað
þf.viðraðanviðraðaviðrað
þgf.viðruðumviðraðriviðruðu
ef.viðraðsviðraðrarviðraðs
nf.viðraðirviðraðarviðruð
þf.viðraðaviðraðarviðruð
þgf.viðruðum
ef.viðraðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égviðrastviðraðistégviðristviðraðist
þúviðrastviðraðistþúviðristviðraðist
húnviðrastviðraðisthúnviðristviðraðist
viðviðrumstviðruðumstviðviðrumstviðruðumst
þiðviðristviðruðustþiðviðristviðruðust
þauviðrastviðruðustþauviðristviðruðust
| nafnháttur | viðrast |
|---|---|
| sagnbót | viðrast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúviðrastuviðraðistuþúviðristuviðraðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúviðrarðuviðraðirðuþúviðrirðuviðraðirðu
þiðviðriðiviðruðuðiþiðviðriðiviðruðuði