við víkja
sagnorð við-víkja með þágufalli
snerta, varða (e-ð)
hvað þessu viðvíkur
hvað þetta snertir
- hvað viðvíkur umsóknum er frestur til mánaðamóta
sjá viðvíkjandi
Beyging
við
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
mérviðvíkur viðvék mérviðvíki viðviki
| nafnháttur | við |
|---|---|
| sagnbót | við |
| lýsingarháttur nútíðar | við |