vigtar
nafnorð, karlkyn
vigtar-maður
maður sem hefur löggildingu til að vigta sjávarafla
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.vigtarmaður vigtarmaðurinn nf.vigtarmenn vigtarmennirnir
þf.vigtarmann vigtarmanninn þf.vigtarmenn vigtarmennina
þgf.vigtarmanni vigtarmanninum þgf.vigtarmönnum vigtarmönnunum
ef.vigtarmanns vigtarmannsins ef.vigtarmanna vigtarmannanna