Yrða

villtur

lýsingarorð , beyging: kvenkyn villt, hvorugkyn villt

Merkingar

  1. 1.

    sem lifir í náttúrunni

  2. 2.

    sem þekkir ekki leiðina, veit ekki hvert á að fara, áttavilltur

    • þau voru villt í skóginum
  3. 3.

    óheftur og hömlulaus í líferni

    • hann var miklu villtari áður en hann fór í háskólann

sjá villast

Samheiti
Andheiti
Tengd orð

Beyging

kk.kvk.hk.
nf.villturvilltvillt
þf.villtanvilltavillt
þgf.villtumvilltrivilltu
ef.villtsvilltrarvillts
nf.villtirvilltarvillt
þf.villtavilltarvillt
þgf.villtum
ef.villtra
nf.villtivilltavillta
aukaföllvilltavilltuvillta
öll föllvilltu
öll föllvilltarivilltarivilltara
öll föllvilltari