yrða
sagnorð
yrða á hana
ávarpa hana
- yfirmaðurinn yrti ekki á okkur þegar hann kom inn
- hún yrti á hann að fyrra bragði
Beyging
yrti yrt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égyrðiyrtiégyrðiyrti
þúyrðiryrtirþúyrðiryrtir
húnyrðiryrtihúnyrðiyrti
viðyrðumyrtumviðyrðumyrtum
þiðyrðiðyrtuðþiðyrðiðyrtuð
þauyrðayrtuþauyrðiyrtu
| nafnháttur | yrða |
|---|---|
| sagnbót | yrt |
| boðháttur eintölu | yrtu |
| boðháttur fleirtölu | yrðið |
| stýfður boðháttur | yrð |
| lýsingarháttur nútíðar | yrðandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúyrðirðuyrtirðuþúyrðirðuyrtirðu
þiðyrðiðiyrtuðiþiðyrðiðiyrtuði