Yrða

æfður

lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar

sem hefur æfingu

  • hún er orðin vel æfð á skíðunum

sjá æfa, æfast

Andheiti
  • óæfður
Tengd orð

Beyging

æfð æft miðstig æfðari efsta stig æfðastur