ó
sagnorð ó-merkja með þolfalli
ógilda (e-ð)
Beyging
‑merkti ‑merkt beygist eins og merkja
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égómerkiómerktiégómerkiómerkti
þúómerkirómerktirþúómerkirómerktir
húnómerkirómerktihúnómerkiómerkti
viðómerkjumómerktumviðómerkjumómerktum
þiðómerkiðómerktuðþiðómerkiðómerktuð
þauómerkjaómerktuþauómerkiómerktu
| nafnháttur | ómerkja |
|---|---|
| sagnbót | ómerkt |
| boðháttur eintölu | ómerktu |
| boðháttur fleirtölu | ómerkið |
| stýfður boðháttur | ómerk |
| lýsingarháttur nútíðar | ómerkjandi |
kk.kvk.hk.
nf.ómerkturómerktómerkt
þf.ómerktanómerktaómerkt
þgf.ómerktumómerktriómerktu
ef.ómerktsómerktrarómerkts
nf.ómerktirómerktarómerkt
þf.ómerktaómerktarómerkt
þgf.ómerktum
ef.ómerktra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égómerkistómerktistégómerkistómerktist
þúómerkistómerktistþúómerkistómerktist
húnómerkistómerktisthúnómerkistómerktist
viðómerkjumstómerktumstviðómerkjumstómerktumst
þiðómerkistómerktustþiðómerkistómerktust
þauómerkjastómerktustþauómerkistómerktust
| nafnháttur | ómerkjast |
|---|---|
| sagnbót | ómerkst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúómerkistuómerktistuþúómerkistuómerktistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúómerkirðuómerktirðuþúómerkirðuómerktirðu
þiðómerkiðiómerktuðiþiðómerkiðiómerktuði