Yrða

önd 2

nafnorð, kvenkyn

einkum bundið orðasamböndum

sjá einnig önd 1 nafnorð, kvenkyn

andardráttur

  • gefa upp öndina

    andast, deyja

  • standa á öndinni

    vera andstuttur, ná varla andanum

  • varpa öndinni

    andvarpa

    • hann varpaði öndinni þunglega

  • varpa öndinni léttar

    andvarpa af létti eða feginleika

  • bíða með öndina í hálsinum

    bíða mjög spenntur

Beyging

eignarfall eintölu andar nefnifall fleirtölu endur eða andir