öndverður

Merkingar

1. 1.

   mótsnúinn (e-u), á gagnstæðri skoðun

   • hann snerist öndverður gegn því að dóttir hans giftist manninum

   • vera á öndverðum meiði við hana (í stjórnmálum)

2. 2.

   sem varðar fyrri hluta tímabils

   • atburðurinn átti sér stað á öndverðri 17. öld
   • þau fluttu búferlum á öndverðum vetri

   • saga læknisfræðinnar frá öndverðu

     saga læknisfræðinnar frá upphafi vega

   • hér var þétt byggð í öndverðu

     hér var þétt byggð áður fyrr, í gamla daga

   sjá ofanverður