öng
nafnorð, kvenkyn
vera í öngum sínum
vera miður sín, órólegur
- ég er í öngum mínum vegna þess að kötturinn er týndur
Beyging
eignarfall eintölu angar eða öngvar nefnifall fleirtölu öngur eða öngvar
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.öngönginnf.öngur / öngvaröngurnar / öngvarnar
þf.öngönginaþf.öngur / öngvaröngurnar / öngvarnar
þgf.öngönginniþgf.öngum / öngvumöngunum / öngvunum
ef.angar / öngvarangarinnar / öngvarinnaref.anga / öngvaanganna / öngvanna