örv
lýsingarorð örv-hentur
sem beitir fyrir sig vinstri hendi frekar en þeirri hægri
Samheiti
Andheiti
Tengd orð
Beyging
örv
kk.kvk.hk.
nf.örvhentur örvhent örvhent
þf.örvhentan örvhenta örvhent
þgf.örvhentum örvhentri örvhentu
ef.örvhents örvhentrar örvhents
nf.örvhentir örvhentar örvhent
þf.örvhenta örvhentar örvhent
þgf.örvhentum
ef.örvhentra
nf.örvhenti örvhenta örvhenta
aukaföllörvhenta örvhentu örvhenta
öll föllörvhentu