út
sagnorð út-hugsa með þolfalli
hugsa (e-ð) til enda, koma (e-ð) til hugar
- ég hef úthugsað rétta orðalagið í umsókninni
- nú þarf að úthugsa einhverja áætlun
sjá úthugsaður
Beyging
út
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égúthugsa úthugsaði égúthugsi úthugsaði
þúúthugsar úthugsaðir þúúthugsir úthugsaðir
húnúthugsar úthugsaði húnúthugsi úthugsaði
viðúthugsum úthugsuðum viðúthugsum úthugsuðum
þiðúthugsið úthugsuðuð þiðúthugsið úthugsuðuð
þauúthugsa úthugsuðu þauúthugsi úthugsuðu
| nafnháttur | út |
|---|---|
| sagnbót | út |
| boðháttur eintölu | út |
| boðháttur fleirtölu | út |
| stýfður boðháttur | út |
| lýsingarháttur nútíðar | út |
kk.kvk.hk.
nf.úthugsaður úthugsuð úthugsað
þf.úthugsaðan úthugsaða úthugsað
þgf.úthugsuðum úthugsaðri úthugsuðu
ef.úthugsaðs úthugsaðrar úthugsaðs
nf.úthugsaðir úthugsaðar úthugsuð
þf.úthugsaða úthugsaðar úthugsuð
þgf.úthugsuðum
ef.úthugsaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égúthugsast úthugsaðist égúthugsist úthugsaðist
þúúthugsast úthugsaðist þúúthugsist úthugsaðist
húnúthugsast úthugsaðist húnúthugsist úthugsaðist
viðúthugsumst úthugsuðumst viðúthugsumst úthugsuðumst
þiðúthugsist úthugsuðust þiðúthugsist úthugsuðust
þauúthugsast úthugsuðust þauúthugsist úthugsuðust
| nafnháttur | út |
|---|---|
| sagnbót | út |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúúthugsastu úthugsaðistu þúúthugsistu úthugsaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúúthugsarðu úthugsaðirðu þúúthugsirðu úthugsaðirðu
þiðúthugsiði úthugsuðuði þiðúthugsiði úthugsuðuði