útigangur

nafnorð, karlkyn

úti-gangur

það að vera úti, vera ekki í húsi

hér tíðkast útigangur bæði sauðfjár og hrossa

vera á útigangi
eiga sér ekki samastað, vera á hrakningi

Tengd orð

Beyging

eignarfall eintölu ‑gangs nefnifall fleirtölu ‑gangar beygist eins og gangur