úti
nafnorð, kvenkyn
úti-ganga
það að búfé (hestar, kindur) er haft úti
Beyging
eignarfall eintölu ‑göngu beygist eins og ganga
eintala
án greinismeð greini
nf.útiganga útigangan
þf.útigöngu útigönguna
þgf.útigöngu útigöngunni
ef.útigöngu útigöngunnar