út leggja
sagnorð út-leggja með þolfalli
Merkingar
- 1.
túlka (e-ð), skýra (e-ð)
- presturinn útlagði vers úr Biblíunni
- 2.
þýða (e-ð) lauslega
- það má útleggja bókarheitið sem Morðhótelið
sjá útleggjast
Beyging
‑lagði ‑lagt beygist eins og leggja
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égútlegg útlagði égútleggi útlegði
þúútleggur útlagðir þúútleggir útlegðir
húnútleggur útlagði húnútleggi útlegði
viðútleggjum útlögðum viðútleggjum útlegðum
þiðútleggið útlögðuð þiðútleggið útlegðuð
þauútleggja útlögðu þauútleggi útlegðu
| nafnháttur | út |
|---|---|
| sagnbót | út |
| boðháttur eintölu | út |
| boðháttur fleirtölu | út |
| stýfður boðháttur | út |
| lýsingarháttur nútíðar | út |
kk.kvk.hk.
nf.útlagður útlögð útlagt
þf.útlagðan útlagða útlagt
þgf.útlögðum útlagðri útlögðu
ef.útlagðs útlagðrar útlagðs
nf.útlagðir útlagðar útlögð
þf.útlagða útlagðar útlögð
þgf.útlögðum
ef.útlagðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égútleggst útlagðist égútleggist útlegðist
þúútleggst útlagðist þúútleggist útlegðist
húnútleggst útlagðist húnútleggist útlegðist
viðútleggjumst útlögðumst viðútleggjumst útlegðumst
þiðútleggist útlögðust þiðútleggist útlegðust
þauútleggjast útlögðust þauútleggist útlegðust
| nafnháttur | út |
|---|---|
| sagnbót | út |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúútleggstu útlagðistu þúútleggistu útlegðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúútleggurðu útlagðirðu þúútleggirðu útlegðirðu
þiðútleggiði útlögðuði þiðútleggiði útlegðuði