út vörður
nafnorð, karlkyn
út-vörður
maður eða fyrirbæri sem stendur vörð um eitthvað, einkum á afskekktum eða fjarlægum stað
- fjallið er útvörður byggðarinnar
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑varðar nefnifall fleirtölu ‑verðir beygist eins og vörður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.útvörður útvörðurinn nf.útverðir útverðirnir
þf.útvörð útvörðinn þf.útverði útverðina
þgf.útverði útverðinum þgf.útvörðum útvörðunum
ef.útvarðar útvarðarins ef.útvarða útvarðanna