Yrða

útvörður

nafnorð, karlkyn

út-vörður

maður eða fyrirbæri sem stendur vörð um eitthvað, einkum á afskekktum eða fjarlægum stað

  • fjallið er útvörður byggðarinnar
Tengd orð

Beyging

eignarfall eintölu ‑varðar nefnifall fleirtölu ‑verðir beygist eins og vörður