út vatna
sagnorð út-vatna með þolfalli
Merkingar
- 1.
láta (saltaðan fisk) liggja í vatni til að ná saltinu úr, afvatna
- hann útvatnaði saltfiskinn
- 2.
gera (e-ð) þunnt, þynna (e-ð) út
- það er búið að útvatna svo umræðuþáttinn að hann er einskis virði
sjá útvatnaður
Beyging
‑vatnaði ‑vatnað beygist eins og vatna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égútvatna útvatnaði égútvatni útvatnaði
þúútvatnar útvatnaðir þúútvatnir útvatnaðir
húnútvatnar útvatnaði húnútvatni útvatnaði
viðútvötnum útvötnuðum viðútvötnum útvötnuðum
þiðútvatnið útvötnuðuð þiðútvatnið útvötnuðuð
þauútvatna útvötnuðu þauútvatni útvötnuðu
| nafnháttur | út |
|---|---|
| sagnbót | út |
| boðháttur eintölu | út |
| boðháttur fleirtölu | út |
| stýfður boðháttur | út |
| lýsingarháttur nútíðar | út |
kk.kvk.hk.
nf.útvatnaður útvötnuð útvatnað
þf.útvatnaðan útvatnaða útvatnað
þgf.útvötnuðum útvatnaðri útvötnuðu
ef.útvatnaðs útvatnaðrar útvatnaðs
nf.útvatnaðir útvatnaðar útvötnuð
þf.útvatnaða útvatnaðar útvötnuð
þgf.útvötnuðum
ef.útvatnaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúútvatnarðu útvatnaðirðu þúútvatnirðu útvatnaðirðu
þiðútvatniði útvötnuðuði þiðútvatniði útvötnuðuði