ý viður
nafnorð, karlkyn
ý-viður
barrtré af ættkvísl Taxus, ýr
Beyging
eignarfall eintölu ‑viðar þágufall eintölu ‑við eða ‑viði nefnifall fleirtölu ‑viðir beygist eins og viður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.ýviðurýviðurinnnf.ýviðirýviðirnir
þf.ýviðýviðinnþf.ýviðiýviðina
þgf.ývið / ýviðiýviðnum / ýviðinumþgf.ýviðumýviðunum
ef.ýviðarýviðarinsef.ýviðaýviðanna