ýtu
nafnorð, karlkyn
ýtu-maður
sá eða sú sem stjórnar ýtu, ýtustjóri
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.ýtumaður ýtumaðurinn nf.ýtumenn ýtumennirnir
þf.ýtumann ýtumanninn þf.ýtumenn ýtumennina
þgf.ýtumanni ýtumanninum þgf.ýtumönnum ýtumönnunum
ef.ýtumanns ýtumannsins ef.ýtumanna ýtumannanna