þurfa
nafnorð, karlkyn
þurfa-lingur
sá eða sú sem ekki getur séð sér farborða og er á opinberu framfæri
Samheiti
- sveitaþurfi
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu þurfa
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.þurfalingur þurfalingurinn nf.þurfalingar þurfalingarnir
þf.þurfaling þurfalinginn þf.þurfalinga þurfalingana
þgf.þurfalingi þurfalingnum þgf.þurfalingum þurfalingunum
ef.þurfalings þurfalingsins ef.þurfalinga þurfalinganna