þurrabúðar maður
nafnorð, karlkyn
þurrabúðar-maður gamalt
sjómaður eða daglaunamaður í verstöð eða kauptúni sem hefur ekki afnot af jörð, tómthúsmaður
Samheiti
- tómthúsmaður,
- hjábúðarmaður,
- tómthússmaður
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.þurrabúðarmaður þurrabúðarmaðurinn nf.þurrabúðarmenn þurrabúðarmennirnir
þf.þurrabúðarmann þurrabúðarmanninn þf.þurrabúðarmenn þurrabúðarmennina
þgf.þurrabúðarmanni þurrabúðarmanninum þgf.þurrabúðarmönnum þurrabúðarmönnunum
ef.þurrabúðarmanns þurrabúðarmannsins ef.þurrabúðarmanna þurrabúðarmannanna