þver
sagnorð þver-brjóta með þolfalli
brjóta lög, reglur (mikið og ákveðið)
- höfundurinn þverbrýtur ýmsar hefðir í skáldsagnagerð
- samningurinn var þverbrotinn
Beyging
‑brýt ‑braut ‑brutum ‑brotið beygist eins og brjóta
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égþverbrýt þverbraut égþverbrjóti þverbryti
þúþverbrýtur þverbraust þúþverbrjótir þverbrytir
húnþverbrýtur þverbraut húnþverbrjóti þverbryti
viðþverbrjótum þverbrutum viðþverbrjótum þverbrytum
þiðþverbrjótið þverbrutuð þiðþverbrjótið þverbrytuð
þauþverbrjóta þverbrutu þauþverbrjóti þverbrytu
| nafnháttur | þver |
|---|---|
| sagnbót | þver |
| boðháttur eintölu | þver |
| boðháttur fleirtölu | þver |
| stýfður boðháttur | þver |
| lýsingarháttur nútíðar | þver |
kk.kvk.hk.
nf.þverbrotinn þverbrotin þverbrotið
þf.þverbrotinn þverbrotna þverbrotið
þgf.þverbrotnum þverbrotinni þverbrotnu
ef.þverbrotins þverbrotinnar þverbrotins
nf.þverbrotnir þverbrotnar þverbrotin
þf.þverbrotna þverbrotnar þverbrotin
þgf.þverbrotnum
ef.þverbrotinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúþverbrýturðu þverbraustu þúþverbrjótirðu þverbrytirðu
þiðþverbrjótiði þverbrutuði þiðþverbrjótiði þverbrytuði