þver
sagnorð þver-girða
þvergirða fyrir þennan möguleika
útiloka hann alveg
Beyging
‑girti ‑girt beygist eins og girða
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égþvergirði þvergirti égþvergirði þvergirti
þúþvergirðir þvergirtir þúþvergirðir þvergirtir
húnþvergirðir þvergirti húnþvergirði þvergirti
viðþvergirðum þvergirtum viðþvergirðum þvergirtum
þiðþvergirðið þvergirtuð þiðþvergirðið þvergirtuð
þauþvergirða þvergirtu þauþvergirði þvergirtu
| nafnháttur | þver |
|---|---|
| sagnbót | þver |
| boðháttur eintölu | þver |
| boðháttur fleirtölu | þver |
| stýfður boðháttur | þver |
| lýsingarháttur nútíðar | þver |
kk.kvk.hk.
nf.þvergirtur þvergirt þvergirt
þf.þvergirtan þvergirta þvergirt
þgf.þvergirtum þvergirtri þvergirtu
ef.þvergirts þvergirtrar þvergirts
nf.þvergirtir þvergirtar þvergirt
þf.þvergirta þvergirtar þvergirt
þgf.þvergirtum
ef.þvergirtra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúþvergirðirðu þvergirtirðu þúþvergirðirðu þvergirtirðu
þiðþvergirðiði þvergirtuði þiðþvergirðiði þvergirtuði