þver stæða
nafnorð, kvenkyn
þver-stæða
staðhæfing eða aðstæður sem stangast á við annað, mótsögn
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑stæðu nefnifall fleirtölu ‑stæður beygist eins og stæða
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.þverstæða þverstæðan nf.þverstæður þverstæðurnar
þf.þverstæðu þverstæðuna þf.þverstæður þverstæðurnar
þgf.þverstæðu þverstæðunni þgf.þverstæðum þverstæðunum
ef.þverstæðu þverstæðunnar ef.þverstæðna þverstæðnanna