þvingaður
lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
hamlaður í framkomu, ófrjálslegur, heftur
- hún er svolítið þvinguð í návist strákanna
Andheiti
Tengd orð
Beyging
þvinguð þvingað miðstig þvingaðri efsta stig þvingaðastur
kk.kvk.hk.
nf.þvingaðurþvinguðþvingað
þf.þvingaðanþvingaðaþvingað
þgf.þvinguðumþvingaðriþvinguðu
ef.þvingaðsþvingaðrarþvingaðs
nf.þvingaðirþvingaðarþvinguð
þf.þvingaðaþvingaðarþvinguð
þgf.þvinguðum
ef.þvingaðra
nf.þvingaðiþvingaðaþvingaða
aukaföllþvingaðaþvinguðuþvingaða
öll föllþvinguðu
öll föllþvingaðriþvingaðriþvingaðra
öll föllþvingaðri
kk.kvk.hk.
nf.þvingaðasturþvinguðustþvingaðast
þf.þvingaðastanþvingaðastaþvingaðast
þgf.þvinguðustumþvingaðastriþvinguðustu
ef.þvingaðastsþvingaðastrarþvingaðasts
nf.þvingaðastirþvingaðastarþvinguðust
þf.þvingaðastaþvingaðastarþvinguðust
þgf.þvinguðustum
ef.þvingaðastra
nf.þvingaðastiþvingaðastaþvingaðasta
aukaföllþvingaðastaþvinguðustuþvingaðasta
öll föllþvinguðustu