þvinga

nafnorð, kvenkyn

sjá einnig þvinga sagnorð

stillanlegt áhald til að halda saman tveimur eða fleiri hlutum þegar verið er að líma eða festa þá saman

Beyging

eignarfall eintölu þvingu nefnifall fleirtölu þvingur eignarfall fleirtölu þvingna eða þvinga