af
sagnorð af-lýsa með þágufalli
hætta við (t.d. samkomu, tónleika)
- fundinum var aflýst vegna veðurs
- kennarar aflýstu verkfallinu
Beyging
‑lýsti ‑lýst beygist eins og lýsa
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égaflýsi aflýsti égaflýsi aflýsti
þúaflýsir aflýstir þúaflýsir aflýstir
húnaflýsir aflýsti húnaflýsi aflýsti
viðaflýsum aflýstum viðaflýsum aflýstum
þiðaflýsið aflýstuð þiðaflýsið aflýstuð
þauaflýsa aflýstu þauaflýsi aflýstu
| nafnháttur | af |
|---|---|
| sagnbót | af |
| boðháttur eintölu | af |
| boðháttur fleirtölu | af |
| stýfður boðháttur | af |
| lýsingarháttur nútíðar | af |
kk.kvk.hk.
nf.aflýstur aflýst aflýst
þf.aflýstan aflýsta aflýst
þgf.aflýstum aflýstri aflýstu
ef.aflýsts aflýstrar aflýsts
nf.aflýstir aflýstar aflýst
þf.aflýsta aflýstar aflýst
þgf.aflýstum
ef.aflýstra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúaflýsirðu aflýstirðu þúaflýsirðu aflýstirðu
þiðaflýsiði aflýstuði þiðaflýsiði aflýstuði