af
nafnorð, kvenkyn
af-mán
skammaryrði, oft í ávarpi (við mann eða dýr)
Beyging
eignarfall eintölu af
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.afmán afmánin nf.afmánir afmánirnar
þf.afmán afmánina þf.afmánir afmánirnar
þgf.afmán afmáninni þgf.afmánum afmánunum
ef.afmánar afmánarinnar ef.afmána afmánanna