af stæður
lýsingarorð af-stæður
sem tekur mið af e-u öðru, með gildi sem ákvarðast af öðrum hlut sem miðað er við
- fegurð er afstætt hugtak
Samheiti
- abstrakt,
- afstrakt,
- óhlutbundinn,
- óhlutstæður,
- aftækur,
- óhlutkenndur
Andheiti
Tengd orð
Beyging
‑stæð ‑stætt miðstig ‑stæðari efsta stig ‑stæðastur beygist eins og stæður
kk.kvk.hk.
nf.afstæður afstæð afstætt
þf.afstæðan afstæða afstætt
þgf.afstæðum afstæðri afstæðu
ef.afstæðs afstæðrar afstæðs
nf.afstæðir afstæðar afstæð
þf.afstæða afstæðar afstæð
þgf.afstæðum
ef.afstæðra
nf.afstæði afstæða afstæða
aukaföllafstæða afstæðu afstæða
öll föllafstæðu
öll föllafstæðari afstæðari afstæðara
öll föllafstæðari
kk.kvk.hk.
nf.afstæðastur afstæðust afstæðast
þf.afstæðastan afstæðasta afstæðast
þgf.afstæðustum afstæðastri afstæðustu
ef.afstæðasts afstæðastrar afstæðasts
nf.afstæðastir afstæðastar afstæðust
þf.afstæðasta afstæðastar afstæðust
þgf.afstæðustum
ef.afstæðastra
nf.afstæðasti afstæðasta afstæðasta
aukaföllafstæðasta afstæðustu afstæðasta
öll föllafstæðustu