af stýra
sagnorð af-stýra með þágufalli
koma í veg fyrir, hindra (að e-ð gerist)
- bílstjóranum tókst að afstýra árekstri
- gjaldþroti fyrirtækisins var naumlega afstýrt
Beyging
‑stýrði ‑stýrt beygist eins og stýra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égafstýri afstýrði égafstýri afstýrði
þúafstýrir afstýrðir þúafstýrir afstýrðir
húnafstýrir afstýrði húnafstýri afstýrði
viðafstýrum afstýrðum viðafstýrum afstýrðum
þiðafstýrið afstýrðuð þiðafstýrið afstýrðuð
þauafstýra afstýrðu þauafstýri afstýrðu
| nafnháttur | af |
|---|---|
| sagnbót | af |
| boðháttur eintölu | af |
| boðháttur fleirtölu | af |
| stýfður boðháttur | af |
| lýsingarháttur nútíðar | af |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúafstýrirðu afstýrðirðu þúafstýrirðu afstýrðirðu
þiðafstýriði afstýrðuði þiðafstýriði afstýrðuði