af
sagnorð af-taka með þolfalli
sjá einnig aftaka nafnorð, kvenkyn
neita (að gera e-ð)
- hún aftók að þiggja greiðslu fyrir verkið
Tengd orð
Beyging
‑tek ‑tók ‑tókum ‑tekið beygist eins og taka
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égaftek aftók égaftaki aftæki
þúaftekur aftókst þúaftakir aftækir
húnaftekur aftók húnaftaki aftæki
viðaftökum aftókum viðaftökum aftækjum
þiðaftakið aftókuð þiðaftakið aftækjuð
þauaftaka aftóku þauaftaki aftækju
| nafnháttur | af |
|---|---|
| sagnbót | af |
| boðháttur eintölu | af |
| boðháttur fleirtölu | af |
| stýfður boðháttur | af |
| lýsingarháttur nútíðar | af |
kk.kvk.hk.
nf.aftekinn aftekin aftekið
þf.aftekinn aftekna aftekið
þgf.afteknum aftekinni afteknu
ef.aftekins aftekinnar aftekins
nf.afteknir afteknar aftekin
þf.aftekna afteknar aftekin
þgf.afteknum
ef.aftekinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égaftekst aftókst égaftakist aftækist
þúaftekst aftókst þúaftakist aftækist
húnaftekst aftókst húnaftakist aftækist
viðaftökumst aftókumst viðaftökumst aftækjumst
þiðaftakist aftókust þiðaftakist aftækjust
þauaftakast aftókust þauaftakist aftækjust
| nafnháttur | af |
|---|---|
| sagnbót | af |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúaftekstu aftókstu þúaftakistu aftækistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúaftekurðu aftókstu þúaftakirðu aftækirðu
þiðaftakiði aftókuði þiðaftakiði aftækjuði