arfa vitlaus
lýsingarorð arfa-vitlaus
Merkingar
- 1.
mjög heimskulegur
- það var arfavitlaus ákvörðun að spara fé til rannsókna
- 2.
mjög æstur og ákafur
- hún gerði hann arfavitlausan í afbrýðisemi
- 3.
slæmur
- þau fengu arfavitlaust veður í ferðinni
Beyging
‑vitlaus ‑vitlaust beygist eins og vitlaus
kk.kvk.hk.
nf.arfavitlaus arfavitlaus arfavitlaust
þf.arfavitlausan arfavitlausa arfavitlaust
þgf.arfavitlausum arfavitlausri arfavitlausu
ef.arfavitlauss arfavitlausrar arfavitlauss
nf.arfavitlausir arfavitlausar arfavitlaus
þf.arfavitlausa arfavitlausar arfavitlaus
þgf.arfavitlausum
ef.arfavitlausra
nf.arfavitlausi arfavitlausa arfavitlausa
aukaföllarfavitlausa arfavitlausu arfavitlausa
öll föllarfavitlausu