bæla
sagnorð með þolfalli
halda (e-u) niðri, halda (e-u) duldu
- hún gat ekki bælt hláturinn
- hann bælir tilfinningar sínar
bæla niður uppreisnina
halda henni í skefjum, stöðva hana
- hann reyndi að bæla niður óttann
sjá bældur
Beyging
bældi bælt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbælibældiégbælibældi
þúbælirbældirþúbælirbældir
húnbælirbældihúnbælibældi
viðbælumbældumviðbælumbældum
þiðbæliðbælduðþiðbæliðbælduð
þaubælabælduþaubælibældu
| nafnháttur | bæla |
|---|---|
| sagnbót | bælt |
| boðháttur eintölu | bældu |
| boðháttur fleirtölu | bælið |
| stýfður boðháttur | bæl |
| lýsingarháttur nútíðar | bælandi |
kk.kvk.hk.
nf.bældurbældbælt
þf.bældanbældabælt
þgf.bældumbældribældu
ef.bældsbældrarbælds
nf.bældirbældarbæld
þf.bældabældarbæld
þgf.bældum
ef.bældra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbælistbældistégbælistbældist
þúbælistbældistþúbælistbældist
húnbælistbældisthúnbælistbældist
viðbælumstbældumstviðbælumstbældumst
þiðbælistbældustþiðbælistbældust
þaubælastbældustþaubælistbældust
| nafnháttur | bælast |
|---|---|
| sagnbót | bælst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbælistubældistuþúbælistubældistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbælirðubældirðuþúbælirðubældirðu
þiðbæliðibælduðiþiðbæliðibælduði