bæn
nafnorð, kvenkyn
auðmjúkt ákall til guðs, oft samkvæmt forskrift
fara með bæn/bænir
gera bæn sína
gamalt leggja málinu lið fyrir bæn hans
flýttu þér í guðanna/hamingjunnar bænum
(með alvöruþunga) viltu gera svo vel að flýta þér
í öllum bænum
(í innilegri beiðni um e-ð) fyrir alla muni, gerðu það
taka hana til bæna
ávíta hana harðlega
Samheiti
- beiðni,
- beiðsla,
- bón,
- umbeiðni
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu bænar nefnifall fleirtölu bænir
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.bænbæninnf.bænirbænirnar
þf.bænbæninaþf.bænirbænirnar
þgf.bænbæninniþgf.bænumbænunum
ef.bænarbænarinnaref.bænabænanna