keipa
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkeipakeipaðiégkeipikeipaði
þúkeiparkeipaðirþúkeipirkeipaðir
húnkeiparkeipaðihúnkeipikeipaði
viðkeipumkeipuðumviðkeipumkeipuðum
þiðkeipiðkeipuðuðþiðkeipiðkeipuðuð
þaukeipakeipuðuþaukeipikeipuðu
| nafnháttur | keipa |
|---|---|
| sagnbót | keipað |
| boðháttur eintölu | keipaðu |
| boðháttur fleirtölu | keipið |
| stýfður boðháttur | keipa |
| lýsingarháttur nútíðar | keipandi |
kk.kvk.hk.
nf.keipaðurkeipuðkeipað
þf.keipaðankeipaðakeipað
þgf.keipuðumkeipaðrikeipuðu
ef.keipaðskeipaðrarkeipaðs
nf.keipaðirkeipaðarkeipuð
þf.keipaðakeipaðarkeipuð
þgf.keipuðum
ef.keipaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkeipastkeipaðistégkeipistkeipaðist
þúkeipastkeipaðistþúkeipistkeipaðist
húnkeipastkeipaðisthúnkeipistkeipaðist
viðkeipumstkeipuðumstviðkeipumstkeipuðumst
þiðkeipistkeipuðustþiðkeipistkeipuðust
þaukeipastkeipuðustþaukeipistkeipuðust
| nafnháttur | keipast |
|---|---|
| sagnbót | keipast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkeipastukeipaðistuþúkeipistukeipaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkeiparðukeipaðirðuþúkeipirðukeipaðirðu
þiðkeipiðikeipuðuðiþiðkeipiðikeipuðuði