meina1
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmeinameinaðiégmeinimeinaði
þúmeinarmeinaðirþúmeinirmeinaðir
húnmeinarmeinaðihúnmeinimeinaði
viðmeinummeinuðumviðmeinummeinuðum
þiðmeiniðmeinuðuðþiðmeiniðmeinuðuð
þaumeinameinuðuþaumeinimeinuðu
| nafnháttur | meina |
|---|---|
| sagnbót | meinað |
| boðháttur eintölu | meinaðu |
| boðháttur fleirtölu | meinið |
| stýfður boðháttur | meina |
| lýsingarháttur nútíðar | meinandi |
kk.kvk.hk.
nf.meinaðurmeinuðmeinað
þf.meinaðanmeinaðameinað
þgf.meinuðummeinaðrimeinuðu
ef.meinaðsmeinaðrarmeinaðs
nf.meinaðirmeinaðarmeinuð
þf.meinaðameinaðarmeinuð
þgf.meinuðum
ef.meinaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmeinastmeinaðistégmeinistmeinaðist
þúmeinastmeinaðistþúmeinistmeinaðist
húnmeinastmeinaðisthúnmeinistmeinaðist
viðmeinumstmeinuðumstviðmeinumstmeinuðumst
þiðmeinistmeinuðustþiðmeinistmeinuðust
þaumeinastmeinuðustþaumeinistmeinuðust
| nafnháttur | meinast |
|---|---|
| sagnbót | meinast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmeinastumeinaðistuþúmeinistumeinaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmeinarðumeinaðirðuþúmeinirðumeinaðirðu
þiðmeiniðimeinuðuðiþiðmeiniðimeinuðuði