meina2
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmeinameintiégmeinimeinti
þúmeinarmeintirþúmeinirmeintir
húnmeinarmeintihúnmeinimeinti
viðmeinummeintumviðmeinummeintum
þiðmeiniðmeintuðþiðmeiniðmeintuð
þaumeinameintuþaumeinimeintu
| nafnháttur | meina |
|---|---|
| sagnbót | meint |
| boðháttur eintölu | meintu |
| boðháttur fleirtölu | meinið |
| stýfður boðháttur | mein |
| lýsingarháttur nútíðar | meinandi |
kk.kvk.hk.
nf.meinturmeintmeint
þf.meintanmeintameint
þgf.meintummeintrimeintu
ef.meintsmeintrarmeints
nf.meintirmeintarmeint
þf.meintameintarmeint
þgf.meintum
ef.meintra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmeinarðumeintirðuþúmeinirðumeintirðu
þiðmeiniðimeintuðiþiðmeiniðimeintuði